گنجشک و خدا

.....و گنجشک روي بلند ترين درخت دنيا نشسته و چشم به آدميان دوخته بود عده اي را خشبخت ديد و عده‌اي را بدبخت ، جمعي غرق در ثروت و جمعي دگر در فقر و تنگدستي ، دسته اي در سلامت و دسته اي به بيماري و ... هزاران گروه که هر يک را حالي بود .
خدا گفت : به چه مي نگري ؟
گنجشک گفت : به احوال آفريده هايت .
خدا گفت : چه ميبيني ؟
گنجشک گفت : در عجبم ، از عدل و احسان تو به دور است که عده اي بدين سان و عده اي ...
خدا گفت : آيا پاسخي بر شگفتيت مي يابي ؟
گنجشک گفت : تنها بر اين باورم که در حق آفريده هايت ظلم نخواهي کرد .
خدا گفت : تندرستان را آفريدم تا به بيماران بنگرند و مرا براي سلامتي خود سپاس گويند و بيماران را تا نظر بر تندرستان انداخته با شکيبايي به درگاهم دعا کنند که سلامت نصيبشان گردانم .
توانگران را آفريدم تا به تهيدستان بنگرند و مرا به واسطه توانگرييشان شکر کنند و به فراموشي نسپارند تهيدستان را ... و تهيدستان را که چشم به توانگران دوخته و مرا در رفع تنگ دستيشان بخوانند .
و اين همه را آفريدم تا در خوشحالي و بدحالي ، در سلامت و بيماري و در هر حال بيازمايمشان .
هر که را به واسطه آنچه مي‌کند سوال خواهم کرد

دوست معمولي ، دوست واقعي

دوست معمولي هيچگاه نميتواند گريه تورا ببيند.
دوست واقعي شانه هايش از گريه تو تر خواهد بود.
دوست معمولي اسم کوچک والدين تو را نميداند.
دوست واقعي شايد تلفن آنها را جايي نوشته باشد.
دوست معمولي يک جعبه شکلات براي مهماني تو ميآورد.
دوست واقعي زودتر به کمک تو مي آيد و تا دير وقت براي تميز کردن ميماند.
دوست معمولي از دير تماس گرفتن تو دلگير و ناراحت ميشود.
دوست واقعي ميپرسد چرا نتوانستي زودتر تماس بگيري؟
دوست معمولي دوست دارد به مشکلات تو گوش کند.
دوست واقعي سعي در حل آنها ميکند.
دوست معمولي مانند يک مهمان عمل ميکندو منتظر ميماند تا از او پذيرايي کني.
دوست واقعي به سوي يخچال رفته و از خود پذيرايي ميکند.
دوست معمولي مي پندارد که دوستي شما بعد از يک مرافعه تمام مي شود.
دوست واقعي ميداند که بعد از يک مرافعه دوستي محکمتر ميشود.
دوست واقعي کسي است که وقتي همه تو را ترک کرده اند با تو مي ماند

رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم تا دوست را به ياري نخوانيم،
براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند.
طعم توفيق را مي چشاند.
و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن
و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن
و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن
در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است.
در بهار هر نسيمي که خود را بر چهره ات مي زند ياد "تنهايي" را در سرت زنده ميکند .
"تنها" خوشبخت بودن خوشبختي اي رنج آور و نيمه تمام است .
" تنها" بودن ، بودني به نيمه است
و من براي نخستين بار در هستي ام رنج "تنهايي" را احساس کردم.

دکتر علي شريعتي

   اسمان رقصيدوباراني شديم

موج زد دريا وطوفاني شديم

بغض چندين ساله ما بازشد

....يا علي گفتيم وعشق اغاز شد

امشب اسمان هم ستاره باران است      ياعلي***      

سالروز مولود کعبه برشما مبارک باد

الهي عطا کن : آنقدر شادي تا شادابم کند.آنقدر حرکت که نيرومندم کند.آنقدر اندوه که که حالتم را انساني کند.آنقدر شکست که فروتنم کند.آنقدر موفقيت که شوقم را بيشتر کند.آنقدر ثروت که نيازهايم را برآورده کند.آنقدر شور و شوق که آينده نگرم کند.آنقدر ايمان که افسردگي ام را برطرف کند.آنقدر دوست که آرامشم دهد. آنقدر تصميم که هر روزم را بهتر از ديروز کند

روزها مي آيند ومي روند ،روزهاي ولادت ووفات مي آيند و مي روند،روزهاي وصال و فراق ميِ آيند ومي روند،زيباترين ساعت هاي پُر از خاطره تداعي مي شوند ، وقتي ميفهمي که همه چيز گذشته وفقط خاطره اي ازآن باقي مانده بدون آنکه .....بفهمي واقعا ًکي بهت راست گفته و فقط تنها چيزي که قلبا ًبهش ايمان داشتي توي قلبت باقي مي ماند اگرصداي قلبها فراموش نشود.

چند ضرب المثل آلماني

اقبال و شيشه زود مي شکنند
افتادن در گل ولاي ننگ نيست ننگ اين است که همان جا بماني
استراحت هميشگي پا را خسته مي کند
آن چه را که انسان دوست دارد ببيند دوست دارد باور کند
اگر مي خواهي قوي باشي نقاط ضعف خود را بدان
ارباب خشم خود شو
بدهکار شناگري است که پوتين به پا دارد
چاپلوسي سمي است شيرين

اين شعر کانديد شعر سال 2005 اثر يک پسر سياه پوست است :
 وقتي به دنيا امدم سياه بودم وقتي بزرگتر شدم بازهم سياه بودم وقتي جلو افتاب ميرم باز هم سياهم وقتي ميترسم هم سياهم وقتي سردمه سياهم وقتي مريضم باز هم سياهم وقتي هم که بميرم باز سياه خواهم بود تو اي دوست سفيدمن وقتي به دنيا امدي صورتي بودي وقتي بزرگتر شدي سفيد شدي وقتي جلو افتاب ميري قرمز ميشي وقتي ميترسي زرد ميشي وقتي مريضي سبز ميشي وقتي هم که بميري خاکستري ميشي وتو به من ميگي رنگين پوست