| به کرم سبز بيانديش . بيشتر زندگانيش را روي زمين مي گذراند .
به پرندگان حسد مي ورزد و از سرنوشت و شکل کالبدش خشمگين است .
مي انديشد : من منفورترين موجوداتم ; زشت , کريه , و محکوم به خزيدن روي زمين .
اما يک روز مادر طبيعت از کرم مي خواهد پيله اي بتند .
کرم يکه مي خورد ... پيش از آن هرگز پيله نساخته .
گمان مي کند بايد گور خود را بسازد, و آماده مرگ مي شود .
هر چند از زندگي خود تا آن لحظه ناخوشنود است , به خدا شکوه ميبرد :
خدايا , درست زماني که به همه چيز عادت کردم , اندک چيزي را هم کهدارم از من مي گيري.
خود را نوميدانه در پيله حبس مي کند و منتظر مي ماند .
چند روز بعد در مي يابد که به پروانه زيبا تبديل شده .
مي تواند به آسمان پرواز کند و بسيار تحسينش کنند .
از معناي زندگي و برنامه هاي خدا شگفت انگيز است.
|
:جستجو